Bahadır Tatlıöz sanatta 10. yılını kutluyor: Artık depresif değil olumlu olacağım

– Bu sene sanatta 10. yılınız. Yarın çıkacak müziğiniz “Takmıyorum” da yeni periyodun birinci yapıtı. 10 yıl size ne kattı?

Değişen dünyada yeni bir üslup, lisan, güç ve sound anlayışım olması gerektiğine karar verdim. Dünyadaki ömür, hem ekonomik hem sosyo-kültürel olarak zorlaşmaya başladı. İnsanların artık olumlu şeylere gereksinimi olduğuna inanıyorum. Depresif, kültürel miras ve toplumsal sorumluluk projelerinin yoğunluğunda bir 10 yıl geçirdim. Bundan sonra da gücü yüksek müziklerle, edebiyattan ödün vermeden eserler sunmak istiyorum. “Takmıyorum”da “Takvim”e emsal tınılar duyacağız. Duyduğunuzda kolay bir müzik diyeceksiniz fakat içinden 1-2 kelimeyi seçerek dinlediğiniz ya da okuduğunuzda farkı hissedeceksiniz. “Takmıyorum” ile birlikte daha olumlu bir dünyaya geçiyoruz, önümüzdeki bir buçuk sene de bu türlü ilerleyeceğim.

YENİ MÜZİKTEN BİRKAÇ SÖZ

– Müzik kelamı yazarken metafor sizin için epeyce kıymetli o zaman…

Enstrümantal bir iş yapmadığımız için kelam alışılmış ki kıymetli. Sadeliğin içerisinde metaforlar yakalamak istiyorum. “Takmıyorum”un birkaç kelamından size örnek vereyim: “Ellerine kuş üzere konar aşk diye sarasın gelir, Karlarına tuz üzere serpildim de kaymasın gözlerin diye.” Kar, felakete dönüşmesin, diye tuz dökeriz değil mi? Devamında da ben senin karına tuz olayım, senin gözünün, aklının öteki bir yere kayma ihtimalini ortadan kaldırayım diyorum. Sadelikten kastım bu türlü bir şey. Eğri oturup hakikat konuşmak lazım, tanınan kültürde yüksek müzik kıymeti yok. Kolay düşünülerek yapılan bir tıp olduğu için madem müzikte feragata gidiliyor, kelamlar değerli olmalı.

TARZI OLMAYAN BİR ADAMIM

– Biçiminiz da sık sık değişti. Kendinizi nasıl tanımlıyorsunuz?

Tarzı olmayan bir adam olarak anılıyorum. “Takvim”de gençleri hedefledim. Sonra apayrı biçimde olan “Su Yolunu Bulur”la kültürel mirası anlattım. Bir anda küçüklerin odağından çıktım. O yüzden biçimi olmayan bir adamım. Tanınan müzik alanının içerisinde dursam da bir şeklim yok. Ticari olarak bir yanlış lakin sanatçı olarak çok büyük bir gerçek. Zira beni ben yapan şey bu.

– Pekala sizi direktör koltuğuna ne oturttu?

Parasızlık. Daha evvel idealist bir piyanisttim. Geçimimi bile sağlaya-mıyorum. Ailemin ısrarıyla, tanınan işlere giriştim. “Yıllar” albümünü yaptım. “Yıllar”a 2012’de klip çekeceğiz, en düşük bütçe bir mesken parası. Merhum babama “5-6 ay sonra çekelim” dedim. “Neden, nereden bulacağız parayı” diye sorunca “Para bulmayacağız, çekmeyi öğreneceğim” karşılığını verdim. Direktörlüğe dair her şeyi izlemeye, okumaya başladım. Direktörlük öyküm bu türlü başlamış oldu.

ŞARKILAR HAZIR ALBÜM YOLDA

– Solonuz kadar düetiniz var…

Düetleri çok seviyorum, zira orada yazdıklarımın iki şahsa birden yakıştığı duygusu içerisine giriyorum. “Kına” isimli müziğimde 7 farklı şahsa, 7 başka lisan ve üslupta müzik yazdım. Bu yüzden düetleri seviyorum. Artık bir müddet solo mesleğime devam edeceğim. Hazırda 7 müziğimi art geriye çıkaracağız. Hele bir adediyle insanların nostaljik hissini kaşıyacağım. Onu küçük bir albüme çevirebilirim.

– Pandemi sizi nasıl etkiledi?

Klasik fakat o kadar yanlışsız bir yanıtım var buna: Kendimizle hesaplaştık. O kadar boş vaktimiz oldu ki hiçbir şey yetiştirmek zorunda olmadığımız, işe gitmediğimiz, yarış içerisinde olmadığımız… Konutumda stüdyo olması büyük avantajdı. Fark ettim ki üretimim, fikirlerim değişmeye başladı. Geçen sene babamın kaybıyla da dünyaya ve hayata bakışım değişti. Pandemiden bir ders çıkaramamışsak iflah olmayız demektir.

Related Posts

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.